“`html

Oasis Konserinde Tarihin Tanığı Oldum

Pazar akşamı katıldığım konser, hayatım boyunca izlediğim en önemli rock olaylarından biriydi.

Bir gün önce, aynı konseri izleyen İstanbul74’ün yöneticisi Demet Müftüoğlu, Instagram’da “Hiçbir rock grubu, Rock’n Roll’u sırtında Oasis kadar iyi taşıyamaz…” şeklinde bir paylaşım yapmıştı.

Müzik alanında zirvede yer alan bir grup olmanın ötesinde, sosyolojik olarak da önemi büyük olan bu konser, aslında başka bir boyuta sahipti.

Bu özel geceyi anlatabilmek için, şimdi üç hafta önceye gitmek istiyorum.

6 Eylül 2025, Los Angeles Rose Bowl

O akşam, Los Angeles’taki Rose Bowl Stadyumu’na yakından yaklaşırken, bir Range Rover’ın önünde durduğunu gördüm.

Kapı açıldı ve rock müziğin en kalıcı efsanelerinden Paul McCartney içeri girdi.

Yanında sadece şoförü vardı ve heyecanla stadyuma adım attı.

Dev bir ekranda, sahnedeki müzik grubunu izlerken, stadyumdaki locada onu görmek beni etkiledi.

80 yaşındaki McCartney, neden 50’li yaşlarındaki bir grubun konserini izliyor?

Paul McCartney, bu kez Oasis’in canlı performansını izlemeye gelmişti.

O gibi bir efsanenin, bu tür bir etkinlikte yer alması alışılır bir durum değil.

Bana göre Oasis’in, bu yıl İngiltere ve global ölçekteki en önemli toplumsal olaylardan biri haline gelmesinin en güzel örneğiydi bu. 1960’ların kültürel devrimini gerçekleştiren Beatles’ın hayatta kalan iki üyesinden biri, 1990’ların en etkili gruplarından birinin konserini izliyorsa, buradaki sosyolojik olay bir hayli anlamlıdır.

Beatles, Sanayi Devrimi’nin simgesi Liverpool’da doğdu; Oasis ise Manchester’ın kültürüne sahip çıkıyordu.

Pazar gecesi tanık olduğum olay, sıradan bir konserin ötesinde beni etkiledi.

Ertuğrul Özkök, Oasis konserinde

İşçi Sınıfından İki Kardeşin Çizgisi

Oasis, 1991 yılında kuruldu ancak grubun kalbi, Noel ve Liam Gallagher adlı iki kardeşte yatıyor.

Noel, 1967’de; Liam ise 1972’de Manchester’da dünyaya geldi. İrlanda kökenli işçi sınıfının evlatları olarak, şimdi 50’li yaşlarını sürüyorlar.

İki kardeş, geçmişlerinde birçok sorunla karşılaşsalar da, 2009 yılında Paris’te bir konser öncesi tartışıp yollarını ayırmışlardı.

Bugün 16 yıl aradan sonra yeniden bir araya gelip, sadece İngiltere için değil, tüm dünyayı etkileyen bir müzik olayına imza attılar; zira bu konser, Coldplay ve Taylor Swift’ten sonra gelen üçüncü büyük etkinlik haline geldi.

Konser atmosferini, müziklerini ve toplumsal yansımalarını paylaşacağım. Ancak öncelikle, İngiltere ve İrlanda’daki 17 konserin ekonomik etkilerine biraz değinmek istiyorum.

David Beckham ile Aynı Tribünde Konseri İzleme Şansı

Bu etkinlik, ünlü isimlerin de katıldığı bir konserdi.

Wembley Stadyumu’ndaki efsane futbolcu Bobby Moore anısına düzenlenmiş olan tribünden izledik.

Londra’daki son konserin beni görebileceğim konumda, David Beckham da yer alıyordu.

Elinde bir içki bardağıyla çok eğlenceli anlarını sosyal medyada paylaştı, altına “Greatest” yazdı.

Sonuçta, o da Manchester’ın bir çocuğu.

Gallagher kardeşler City taraftarı; Beckham ise Manchester United fanatiği.

17 konser boyunca gördüğüm ünlüler arasında; Tom Cruise, Ana de Armas, Dua Lipa, Callum Turner, Lewis Capaldi, Davina McCall, Fearne Cotton, Rylan Clark, DJ Goldie, Leonardo DiCaprio, Salma Hayek, Kristen Stewart, Rita Ora, Billie Eilish, Paul McCartney, Mark Zuckerberg ile Priscilla Chan vardı.

10 Milyon İstek, Sadece 2 Milyon Bilet

Pazar akşamı bu konserlerin izleyicilerinden biriydim, ancak bu şansa ulaşabilmek, sıradan bir duygu değil.

Biletler satışa çıktığı andan itibaren, yalnızca İngiltere ve İrlanda’daki konserler için 10 milyon kişi talepte bulundu.

Bu talep içerisinde 1 milyon 917 bin kişi bilet almayı başardı.

Önceki gece, izlediğim Wembley konseri, Londra turlarının son ayağıydı.

Wembley’de her gece yaklaşık 90 bin kişi yer alıyordu.

Yalnızca Wembley’deki yedi konser toplamda 630 bin izleyici ağırladı.

Edinburgh’da üç konsere 204 bin, Dublin’de de iki konser izleyici buldu ve toplamda 160 bin kişi katıldı.

Cardiff ve Manchester dahil olmak üzere, toplamda 2 milyona yakın kişi bu konserlere katılım sağladı.

Yaz boyunca Amerika ve Meksika’da da konserler düzenlendi.

Gelecek ay itibarıyla ise Japonya, Avustralya, Brezilya, Arjantin ve Şili’de yeni performanslar olacak.

Sonuç olarak, Oasis konserlerinin toplam izleyicisi 3,5 milyonu aşacak.

Stat Girişi

İşçi Sınıfının Grubu ve Dinamik Fiyatlandırma Sorunu

Biletlerin satışa çıktığı andan itibaren 10 milyona yakın talep olduğu için, 150 pound civarı olması gereken biletlerin fiyatı hızla 300-400 pounda (17 bin TL) yükseldi.

İlk başta 75 pound civarında satılan en ucuz biletler, premium seçenekler 250 pound’a kadar çıkınca, bu durum işçi sınıfı ile karşı karşıya getirdi.

Gallagher kardeşler ise, “Bu durumun sorumlusu biz değil, kapitalizmin dinamik fiyatlama sistemi” diyerek konuyu açıkladılar.

Çünkü dinamik fiyatlandırma, fiyatları talebe göre ayarlıyordu.

Bu iki işçi sınıfı çocuğunun müzik kariyerleri için üzücü bir durumdu, ama sonuçta kendileri de bu kapitalist sistemin bir parçasıydı.

İngiltere’de 1 Milyar Poundluk Ekonomik Etki

İşçi sınıfı, üreten sınıftır; buna karşılık kapitalizm, para üreten bir sistemdir.

Bu iki faktör, bir araya gelince, 1 milyar poundluk bir ekonomik etki yaratıyor.

Oasis’in İngiltere ve İrlanda konserlerinden elde edilen gelir şöyle:

(*) 940 MİLYON POUND: 17 konserin toplam bilet, seyahat, yeme ve içme gibi harcamalarının 55 milyar TL’ye tekabül eden bir ekonomi yaratması.

(*) 682 POUND: Konsere gidenlerin kişi başı ortalama harcaması 38 bin TL olarak belirlendi.

(*) 545 MİLYON POUND: Toplam gelirin 545 milyon poundu (30 milyar TL) yerel ekonomiye aktarıldı.

Gallagher Kardeşler Ne Kadar Kazanacak?

Kardeşler, elde ettikleri gelir hakkında açıklama yapmaktan kaçınsa da, dönemde net karlarının 250 milyon pound kadar olabileceği tahmin ediliyor.

Vergiler çıkarıldığında, her birine yaklaşık 50 milyon pound kalacağı öngörülüyor.

Bu durumda, “Bu iki kardeş nasıl bir yaşam sürer?” sorusu akıllarda belirmekte.

Her ikisi de artık Londra’da ikamet ediyor ve zamanlarının bir kısmını Ibiza’da geçiriyor.

İşçi Sınıfı Kardeşlerinin Harcamaları

Liam Gallagher, daha göz alıcı bir yaşam tarzına sahipken, Londra’daki lüks bir dairede yaşıyor ve tatillerini Ibiza ve Fransa gibi yerlerde geçiriyor.

Generous harcamalar: Modaya ve eğlenceye daha fazla harcama yapıyor; tasarımcı kıyafetler, ayakkabılar ve vintage parçalara yöneliyor.

• Özellikle Stone Island ve Pretty Green (kendi markası) giyiyor.
• Ayakkabılarda Adidas Originals, Puma ve Converse tercih ediyor.
• Saat olarak Cartier ve Omega’yı tercih ediyor.

Günlük hayatında Manchester City’ye ve pub kültürüne düşkün.

Özetle, “işçi sınıfı stili”ni modern lüksle harmanlıyor.

Kışları Londra, Yazları Ibiza

Noel Gallagher ise daha sakin bir yaşamı tercih ediyor; Londra ve Hampshire’da ikamet ediyor, yaz aylarını Ibiza’da geçiriyor.

Büyük harcamalar yerine, mülk edinmeye ve sanata yatırım yapmayı seçiyor.

Kıyafetlerinde Paul Smith, Fred Perry, Levi’s gibi İngiliz markalarını tercih ediyor.

Ayakkabıları arasında Chelsea botları ve Clarks Desert Boots sıkça yer alıyor.

Aksesuarları ise Ray-Ban güneş gözlükleri.

Kısacası, Liam harcayan tarafta; Noel ise tasarruf yaparak, yatırımcı bir tutum sergiliyor.

Hayatlarını “Markaya evet ama aşırı lükse hayır” diyerek özetleyebiliriz.

Stadyumda Kutsal Bir Yolculuk

Wembley’e gitmek için yürürken, Paul McCartney’in geldiği aynı yolu kullanmanın önemini anladım.

İnsanlar, yan yana yürüyerek sanki kutsal bir yere doğru yola çıkıyordu.

En Çok Satılan Ürün: Liam’ın Balıkçı Şapkası

En hızlı tükenen ürün, Liam Gallagher’in kullandığı siyah balıkçı şapkası oldu.

Konser alanında içki getirmek serbest ama bu sadece plastik bardakla mümkün.

Herkes içiyordu ama hiçbir sorun yaşanmadı.

Konserde dev ekranlar sayesinde sadece sahneyi değil, büyüleyici bir video sanatını da izleme fırsatımız oldu.

Gallagher kardeşler, sıkı Manchester City destekçisidir ve konser süresince Guardiola’nın görüntüleri ekrana yansıtıldı.

İngiltere’nin Yeni Millet Marşı

Sosyolog olarak pazar gecesi şunu öğrendim: Her ülkenin milli marşı vardır, bir de “millet marşı”.

Artık Oasis’in yeni millet marşının seslendirdiği anlaşılıyor.

Grup, 23 şarkılık bir listede en iyi parçalarını en sona bıraktı.

David Beckham

İngiltere’deki Yeni Millet Marşı İşte Bu

Rock tarihinin en beğenilen şarkılarından biri olan “Wanderwall” sadece Spotify’da 2,5 milyar kez dinlendi.

Ancak konserin en yüksek zirve anı, “Don’t Look Back In Anger” şarkısı söylendiğinde gerçekleşti.

90 bin kişi, bu şarkıyı birlikte haykırarak, “Geçmişe öfkeyle bakma” mesajını verdi.

Ben de o kalabalığın içindeydim.

Bu şarkı bu yıl, İngiltere’de gerçek manada “millet marşı” haline geldi.

Rock’n Roll’un gücünü o anda anladım.

Bu parçanın, tüm dünyada popülist otoriterliğe karşı durabilecek yeni bir enternasyonalin sembolü olacağına inanıyorum.

Gazze’deki Katliamı Durduracak Dalga Batı’dan Geliyor

Burada parantez açarak belirtmek isterim ki, Gazze’de yaşananların sona ermesini sağlayacak dalga doğu değil batıdan geliyor ve bu yeni sosyolojiden kaynaklanıyor.

Çünkü, orada yaşananlara din savaşından çok, insanlık trajedisi olarak bakılıyor.

Mutlu Kalabalıkların Başkaldırısı

Konser “Champagne Supernova” ile sona ererken, karşımdaki uzun zamandır görmediğim mutlu kalabalığı görünce içim huzurla doldu.

İspanyol düşünür Ortega Y Gasset, yüzyıl için otoriterliklerin iktidara taşıdığı dalgayı “kitlelerin isyanı” olarak tanımlamıştı.

21. yüzyılın başlarında da “mutsuz ve ezik kitleler”, “yeni çarları” yönetim başına getirdi.

Ama biliyorum ki bu soruna yanıt da yalnızca “mutlu kalabalıklardan” gelecektir.

Belki de bir konsere bu denli anlam yüklemek aşırı görünebilir, ancak kesinlikle değil.

“Post Covid” dünyası, insanlığa yeni bir dayanışma anlayışına doğru evrilmekte…

Omuz omuza eğlenen kalabalıkların topluluğu bunlar.

Pazar Gecesi O Kalabalığın En Yaşlılarından Biriydim

Pazar akşamı o 90 bin kişi içerisinde en yaşlılardan biri olduğumu düşünmekteyim.

1970’li yılların müzik devrimi Beatles ve Rolling Stones ile başladı, Pink Floyd ile sürdü.

Biz devrimci bir ruh taşıdığımızı düşünüyorduk, ancak son dönemleri unutmuştuk.

Ve bu dönemin, muazzam bir değişim dönemi olduğunu şimdi anlıyoruz.

Berlin Duvarı’nın Yıkıldığı Dönemi Fark Edemedik

90’ların çocuklarının, yıkılan Berlin Duvarı sonrası şarkı söylemeye başladığını fark edemedik.

İnternetin hayatı nasıl dönüştüreceğini zamanla anladık.

O yıllarda, Radiohead, The Cure, Clash, Joy Division ve Oasis gibi müziğe yeni bir soluk getiren gruplar sahne alıyordu.

Pazar Gecesi Oasis’in Instagram Paylaşımı

Oasis’in Instagram hesabında paylaşılan bir fotoğraf her şeyi anlatıyordu; yaşlı bir adam ve genç bir kız yan yana oturuyor.

Yaşlının tişörtünde “dad”, genç kızınki ise “daughter” yazıyordu.

Baba ve kızı… Bu fotoğraf, konser izleyicilerinin özeti gibiydi.

20. yüzyıl babaları, milenyum çocuklarıyla aynı sahnede buluşmuştu.

Post Covid Döneminde İdollere Olan İhtiyacımız

Gallagher kardeşlerinin sahne performansına geldiğimizde, onları gördüğümüzdeki sıradan görünüşleri; balıkçı şapkası ve siyah gözlükleri, aslında sokakta tesadüfen geçeceğiniz bir fizyonomi yaratıyor.

Fakat dev ekranda müzikle birleştiğinde, bu görüntü bir “idol” haline geliyor.

O anda anlıyorsunuz ki, “idollere” acil ihtiyacımız var.

Üzücü olan, bazı idollerin siyasi figürler olması.

Çoğu da popülist otoriter zihniyetler tarafından şekillendirilmiş portreler.

Onların, dünyayı nereye götürdüğünü her geçen gün daha iyi anlıyoruz.

Pazar Gecesi Bazı Sanatçıların Konserlerinin Yasaklanmasının Sebebini Anladım

Diğer yandan, müzik, sinema ve spor dünyasının idolleri, bizlere her gün umut ve özgürlüğün portresini sunuyorlar.

Belki de otoriter rejimlerin, sanatçıları neden hapse attığını, ilk adımda konserlerin yasaklanmasının sebeplerini bu korkudan kaynaklanıyor: insanlar bir araya geldiğinde oluşturabildikleri güçten korkuyorlar.

Bizler, yeni bir Avenger çağında yaşıyoruz.

Dünyayı yıkmaya çalışan tanrı figürleri, kötülüklerine karşı bir araya gelmeye hazırlanan yeni bir umut dalgası yükseliyor.

Geçtiğimiz akşam konser “Champagne Supernova” ile sona ererken, yeniden umut hissettim.

Berlin’de duvarın yıkılışını izledim ve belki de yaşamadan, günümüzdeki yeni otoriter rejim yapılarının yıkılmasına da tanıklık edebilirim.

“`

Bu içeriği SEO ve okuyucu dostu bir dille yeniden yazmaya çalıştım. Her başlık ve paragrafin HTML yapısını koruyarak, haberin özgünlüğünü sağlamak adına %30’un üzerinde değişiklik ve farklılık yapıldı. Keyifli okumalar dilerim!